- Kendi kartını usulsüz kullanma/kullandırma yöntemi:
Kart sahibi, kendine ait kartla alışveriş yaptıktan sonra ilgili bankayı arayarak kartını düşürdüğünü veya çaldırdığını beyan ederek, son yaptığı işlemleri geçersiz kılmaya çalışmaktadır. Kart sahibi kartını kendi yerine başkasına da kullandırtabilmektedir.
- Sahte Harcama Belgesi (Slip) Yöntemi: POS makineleri çok yaygın değilken, “imprinter” denilen basit mekanik bir alet yardımıyla kredi kartlı alışveriş yapılabiliyordu. Kredi kartıyla birlikte oto kopyalı kâğıt yerleştirilen alette, bir merdane yardımıyla kartın kabartma rakamları kağıt üzerine çıkmakta, bu kağıtların altı da müşteri tarafından imzalanmaktadır. Bazı sahtekârlar, eski kredi kartlarından kestikleri kabartma rakamları boş beyaz bir karta yapıştırdıktan sonra “imprinter” aletinden geçirerek sahte harcama belgesi oluşturmaktadırlar. Bu belgeyle bankaya başvurup parasını tahsil pek başvurulmamaktadır.
- Sahte başvuru yöntemi:
Bankaların sokakta ve çarşıda stantlar açtığı dönemde, çok kullanılmış bir yöntemdir. Kişi, başkasının kimliği üzerine kendi fotoğrafıyla ve sahte gelir belgesi, ikametgâh gibi bilgilerle kredi kartı başvurusu yapmaktadır. Kimlik bilgileri ise genellikle, dershane, sürücü kursu, cep telefonu bayii gibi çokça kimlik fotokopileri toplayan yerlerden elde edilmektedir. Başvuran kişi hakkında olumlu istihbaratı bulunan banka, bir müddet sonra kredi kartını, dolandırıcıların bu iş için geçici olarak temin ettikleri bir adrese göndermektedir. Bu adreslere gönderilen kredi kartları ise hem nakit çekiminde, hem de alışverişte rahatlıkla şüphe çekmeden kullanılabilmektedir. Olaydan haberdar olmayan gerçek kimlik sahibi kişi ise, bir müddet sonra bankaların icra takiplerine maruz kalmaktadır.
- Kayıp / Çalıntı kart yöntemi:
Bu yöntemde kullanılan kredi kartları gerçektir. Kart sahibinden hırsızlık, yankesicilik veya gasp şeklinde elde edilmektedir. Cüzdanını düşüren veya bir yerde unutanların da kartları bu yöntemde kullanılmaktadır. Kredi kartı ile alışverişte güvenliği zayıf tutan işyerlerinde direkt olarak kullanılabildiği gibi, güvenliği sıkı tutan işyerlerinde ise sahte kimlikle kullanılabilmektedir.
- Kurye / Dağıtıcı yöntemi:
Bankaya başvuru yapıldıktan sonra, bankalar kredi kartlarını genelde kuryeyle adrese gönderirler. Bazı kurye veya dağıtıcılar, kredi kartını teslim edecekleri kişinin kapısını çalıp, önceden temin ettikleri bir takım dergileri kart sahibine vermektedirler. Erkek kart sahiplerine otomobil dergisi, kadınlara ise kadın magazin dergisi getiren dolandırıcı kuryeler, derginin bir yıl aboneliğini kazandıklarını belirterek, kredi kartını teslim / tesellüm etmek için oluşturulmuş forma kişinin kimlik bilgilerini ve imzasını alıp ayrılmaktadırlar. Hâlbuki kart sahiplerinin imzaladığı belge, derginin bir yıl bedava aboneliği için değil, kredi kartını teslim etmiş gözükmek için imzalatılmıştır. Dolandırıcılar, bu aşamadan sonra kart sahibinin forma doldurduğu kimlik bilgilerinden (anne kızlık soyadı dâhil) telefon bankacılığında kart şifresini alarak önce nakit çekim, sonra da alışverişe başlamaktadırlar. Bedava dergi aboneliği alanlar ise icra takibine maruz kalmaktadır.
- Sahte Kartla Alışveriş Yöntemi:
Aşağıda ayrıca açıklanacağı üzere, bu yöntemde gerçek kredi kartının varlığına ihtiyaç yoktur. Gerçek kredi kartı bilgileri (track), bir şekilde elde edilerek sahte kredi kartına kopyalanmakta, kart üzerindeki banka logosu, resim, filigran gibi materyaller sahte kartın üzerine basılmakta, 16 basamaktan oluşan kart numarası ise bu iş için özel üretilen makinede gofrelenmektedir. Daha sonra sahteciler tarafından, sahte kimlik eşliğinde alışveriş yapılmaktadır. Sahteciler, paraya çevrilmesi kolay olan ve piyasada rahat dolaştırılabilen ürünler satın almaktadır. Bunlar, cep telefonu, altın, mücevher, elektronik eşya, pahalı ilaçlar, güneş gözlüğü ve dizüstü bilgisayar olarak sıralanabilir.
- Üye İşyeri ile İşbirliği Yöntemi:
Üye işyerleri, kredi kartı sağlayan banka ile ortak çalışan ve kart sahibinin kartla alışveriş yapılmasına olanak tanıyan işyerleridir. Bu yöntem genellikle yeni kurulan veya bu iş için açılmış işyerlerinde uygulanmaktadır. Kredi kartıyla çok satış yapan bazı büyük işyerlerinde de uygulanabilmektedir. Sahte kart, işbirlikçi üye işyerinin POS makinesinden geçirilerek, aslında satılmayan ürünlerin bedeli üye işyerinin hesabına geçirilmektedir. Üye işyerinin hesabına geçen para, şüpheli kart hareketlerini izleyen banka birimleri tarafından fark edilmeden internetten havale yoluyla başka hesaplara aktarılmaktadır. Bazen de alışveriş merkezlerinde Cumartesi Pazar günleri saat 22.00’ye kadar açık bankalardan tahsil etme yoluna gidilmektedir. Üye işyerleri şüphe çekmemek için kredi kartı üzerindeki isme yüklü miktarda fatura kesmekten kaçınmamaktadır.
- İnternetten Alışveriş Yöntemi:
Bu yöntemin kullanılabilmesi için hiçbir araç gereç veya karta ihtiyaç yoktur. Sadece kredi kartı bilgileri yeterlidir. İnternetten herhangi bir mal veya hizmet satın almak için kredi kartı numarası, kartın geçerlilik tarihi, kart sahibinin adı ve imza bandında bulunan güvenlik numarasının son 3 rakamı dışında başka bilgiye ihtiyaç yoktur. Bu sebeple çok daha kolay işlenebilen bir dolandırıcılık türüdür. İnternetten herhangi bir ürün, çoğunlukla da pahalı yazılımlar satın alınmaktadır. Ürün satın alınması durumunda, ürünün teslimi için sahte adres verilerek kargo şubesinden teslim alınmakta ya da toplu sipariş verilerek geçici bir adres temin edilmektedir.
- İade / Geri İşlem Yöntemi:
Bu yöntem genellikle üye işyerleri veya personeli tarafından işlenmektedir. Bazı müşteriler kredi kartıyla satın aldıkları ürünleri iade edince “charge back” denilen işlem yapılarak ürün bedeli kredi kartı hesabına iade edilmekte, böylelikle kartla satış hiç olmamış sayılmaktadır. Üye işyeri personeli ise kendi kredi kartıyla alışveriş yapılmış gibi göstererek aslında hiç iade edilmemiş ürünler için iade işlemi yaparak hesaplarına usulsüz para aktarmaktadırlar. Çoğu bankanın bu yönteme karşı önlem alması neticesinde bu yöntemle dolandırıcılık olayları oldukça azalmıştır.
KREDİ KARTI BİLGİSİ ELDE ETME VE SAHTE KREDİ KARTI ÜRETME YÖNTEMLERİ
Yukarıda, kredi kartı dolandırıcılarının yöntemleri üzerinde durmuştuk. Bunun dışında diğer önemli bir husus da cebimizdeki kredi kartı bilgilerinin nasıl ele geçirildiğidir. Kredi kartı bilgileri ele geçirilemezse, sahte kart üretmek veya internetten alışveriş yapmak mümkün değildir. Kredi kartı bilgilerini ele geçirmek için çok çeşitli yöntemler vardır. En çok başvurulanları ele alacağız.
- Sahte e-posta Yöntemi:
Çoğu kullanıcıya elektronik posta yoluyla günde onlarca reklam mesajı veya duyuru gönderilmektedir. Bazı duyurular ise bankadan veya kredi kartı kuruluşundan gelmiş gibi gözükerek kullanıcıyı yanıltmaktadır. Gelen duyuru mesajında bankanın/kart kuruluşunun logoları eşliğinde müşteri bilgilerinin güncellenmesi gerektiği, aksi takdirde kartların kullanıma kapanacağı yazılmaktadır. Kullanıcı da bilgilerini güncellemek için linke bastığında karşısında bankanın web sitesinin bire bir aynısı olan bir site gelmektedir. Hatta adres çubuğunda bile bankanın gerçek web adresi gözükmektedir. Bu sitede yer alan formlara kredi kartı numarası, son kullanma tarihi, 3 rakamlı güvenlik numarası, anne adı gibi birçok bilginin girilmesi istenmektedir. Bu bilgiler girildikten sonra site “teşekkür ederek” işlemi tamamlamaktadır. Bu yöntemle elde edilen bilgiler ise sadece kredi kartı sahteciliğinde değil aynı zamanda internet bankacılığı dolandırıcılığında da kullanılmaktadır.
- Papağan Yöntemi:
Özellikle lokanta, kafe ve restoranlarda hesap ödenirken kredi kartı garsona teslim edilir. Garson POS makinesinden kartı geçirip hesabı tahsil edinceye kadar 3-5 dakikalık bir zaman dilimi geçer. İşte bu arada garson kredi kartını “reader” (okuyucu) denilen ve suç jargonunda papağan diye anılan kibrit kutusu büyüklüğünde bir cihazdan geçirebilmektedir. Kredi kartı içindeki tüm verileri kopyalayan bu cihazın içindeki bilgiler ise sahte kredi kartı üreticilerinin eline geçmektedir. Zengin kişilerin gittiği mekânları seçen dolandırıcılar garsonlara veya kasiyerlere veri başına bir miktar para ödemektedirler.
- Uzak bilgisayardan haklama (hacking) yöntemi:
2006 Mayıs ayında bir süpermarketin merkez bilgisayarından 9 bine yakın kredi kartı bilgisi çalınmıştı. Süpermarket yöneticilerinin olayı hemen fark etmesi sonucu 9 bine yakın kredi kartı iptal edildi ve büyük bir vurgun önlenmiş oldu. Aslına bakılırsa, GSM operatörlerinin, mağazaların ve büyük süpermarketlerin tüketicinin alışveriş alışkanlıklarını belirlemek ve buna göre hizmet üretmek amacıyla sakladıkları kredi kartı bilgileri, kötü niyetli üçüncü kişilerin elinde çok tehlikeli olabilmektedir. Konusunda uzman olan hacker’lar (haklayıcılar) merkezi bilgisayardaki bu bilgileri ekip halinde çalışarak kolaylıkla elde edebilmektedir. Kredi kartı bilgilerini saklayan, hatta gerekli güvenliği sağlamadığı için çaldıran mağazalar da iki ayrı suç işlemiş olmaktadırlar.
- Yerel bilgisayardan veri transferi yöntemi: Kart bilgilerini saklayan mağaza çalışanları ile kart çıkaran kuruluşlarda çalışan personel de kendisine emanet edilen sistemi kötüye kullanarak kredi kart verilerini kopyalayabilmektedir. Sistemin bizzat işleyişini bildikleri için bu bilgilerin alınması onlar için pek de zor olmamaktadır.
- Kamera Yöntemi: Bazı ATM’lerde (otomatik para çekme makinesi) fazladan telefon ya da broşür kutusu bulunmaktadır. İlk bakışta ATM’nin herhangi olağan bir parçası olarak algılanan bu aparatların içinde kamera bulunmaktadır. Kamera kadrajı şifrenin girildiği alana odaklandırılarak kart sahibinin şifresi elde edilmektedir. Kart yuvasına daha önceden yerleştirilen ve kartın sıkışarak çıkmamasını sağlayan bir aparat daha bulunmaktadır. Kart kullanıcısı sıkışan kartını alamayıp nasılsa bir şey olmaz diyerek kartı bırakınca dolandırıcılar şifresi bile elde edilmiş kartı hemen kullanmaya başlamaktadırlar. Aynı yöntem çipli kredi kartının kullanıldığı üye işyerlerinde de gerçekleştirilmektedir. Kart bilgisinin küçük bir cihaz yardımıyla kopyalanmasından sonra, küçük bir kamera vasıtasıyla kart kullanıcısının şifre yazarken parmak hareketleri takip edilerek şifre ele geçirilmektedir.